The Hobbit.The Desolation of Smaug (2013).Extended 23.976 fps OCR runtime 03:06:34
"เดอะ ฮอบบิท"
"เมืองบรี ณ ชายแดนแห่งแคว้นไชร์"
"โรงเตี๊ยมม้าเต้น"
ข้าหิวเหล้าจะตายอยู่แล้ว ส่งมาๆ
- ได้แล้ว - ขอบคุณมาก
- โอ๊ะ ระวัง - โทษทีจ้ะคนสวย
- ได้แล้ว - ขอบคุณ
นายน้อยสตัดเดิล
ข้านั่งด้วยได้ไหม
เอาเหมือนเขาเนี่ย
ขอแนะนำตัวก่อน ข้าคือแกนดัล์ฟ
แกนดัล์ฟ พ่อมดเทา
ข้ารู้ท่านเป็นใคร
อ้อ ข้าดัง เจอกันโชคดีนะ
อะไรทำให้ธอริน โอเคนชีลด์มาที่บรี
มีข่าวว่ามีคนเห็นพ่อข้า...
เดินอยู่ในป่าอันตราย
ใกล้ดันแลนด์
ข้าไปหาแล้ว
ไม่มีแม้แต่เงา
ธราอิน
ท่านก็เหมือนผู้อื่น
ท่านคิดว่าเขาตายแล้ว
ข้าไม่ได้ไปร่วมศึกมอเรีย
ใช่
แต่ข้าไป
ปู่ของข้า
นามว่าธรอร์
ถูกสังหาร
ไม่
ท่านพ่อ
อยู่นี่
ไม่เข้าจะไปสู้ด้วย
อาซ็อกจะฆ่าเราทุกคน
มันจะสังหารสายเลือดดูรินทีละคน
แต่ข้าสาบานด้วยชีวิต ว่ามันจะไม่ได้แตะต้องลูกข้า
เจ้าต้องอยู่ที่นี่
พ่อข้านำทัพมุ่งหน้าสู่ประตูดิมริล
แต่ไม่รอดกลับมา
ท่านพ่อ
ธราอินตายไปแล้ว พวกนั้นบอกข้า
ว่าเขาเป็นหนึ่งในผู้พ่ายแพ้
แต่เมื่อศึกยุติ ข้าเดินสำรวจผู้ที่ถูกสังหาร
จนศพสุดท้าย
หาพบศพพ่อข้าในนั้นไม่
ธอริน เรื่องธราอิน
เป็นแค่ข่าวลือ
มานานแล้ว
พ่อข้ายังมีชีวิต
ข้าแน่ใจอย่างนั้น
แหวนที่ปู่ของเจ้าสวม หนึ่งในเจ็ดวง
ที่ราชวงศ์ชาวแคระได้รับ
เมื่อหลายปีก่อน
แหวนนั่นเป็นเช่นใด
ปู่มอบให้พ่อข้า ก่อนพวกเขาเดินทัพ
ฉะนั้น ธราอินก็สวมมันอยู่ตอนที่
ตอนที่หายตัวไป
- เป็นเช่นนั้นสินะ - มาแล้ว
พ่อข้ามาเจอท่าน...
ก่อนไปศึกมอเรีย
ท่านได้พูดอะไรกับเขา
ข้าเร่งให้เขาเดินทัพไปเอเรบอร์
จัดกำลังคนแคระ 7 กองพล
สังหารมังกร
ยึดภูเขาโลนลี่
เหมือนที่ข้าจะบอกกับเจ้า
ทวงคืนบ้านเกิดเจ้า
นี่ไม่ใช่การพบกัน โดยบังเอิญใช่ไหม แกนดัล์ฟ
ใช่...
ไม่บังเอิญ
ภูเขาโลนลี่คือสิ่งติดค้างในใจข้า
มังกรนั่นมันยึดที่มานานพอแล้ว
จะเร็วหรือช้า
พวกอำนาจชั่วก็ต้องไปเอเรบอร์
ข้าบังเอิญเจอกลุ่มโคจร
ระหว่างทางไปกรีนเวย์
พวกมันคิดว่าข้าเป็นเฒ่าพเนจร
พวกมันคงต้องเสียใจภายหลัง
ในตัวคนหนึ่งมีจดหมาย
ภาษามืด
สัญญาชำระเงิน
ค่าอะไร
ค่าหัวเจ้า
มีคนต้องการให้เจ้าตาย
ธอริน รอช้าไม่ได้แล้ว
เจ้าคือทายาทบัลลังก์ดูริน
รวบรวมกองทัพคนแคระ
ผนึกกำลังกันสร้างพลังความยิ่งใหญ่...
ยึดคืนเอเรบอร์
ประชุมเรียกคนแคระทั้ง 7 ตระกูล
ให้พวกเขายืนหยัดสาบาน
7 กองทัพจะสาบาน ต่อผู้คือราชา แห่งอัญมณี
อาร์เคนสโตนเท่านั้น
มันคือสิ่งเดียว ที่จะเรียกพวกเขามาได้..
และถ้าท่านลืม...
เพชรเม็ดนั้นสม็อกขโมยไป
ถ้าข้าช่วยเจ้าเอาเพชรคืน
ยังไง
อาร์เคนสโตนอยู่ห่างไกลครึ่งโลก
ฝังอยู่ใต้เท้ามังกรพ่นไฟ
เพราะอย่างนั้นไง
เราถึงต้องไปหาหัวขโมย
"12 เดือนต่อมา"
"ดินแดนเปลี่ยวร้างของสม็อก"
ออร์คอยู่ใกล้แค่ไหน
ใกล้มาก 2-3 โยชน์ไม่เกินนั้น แต่นั่นยังไม่แย่สุด
- หมาป่าวอร์กได้กลิ่นเรา - ตอนนี้ยัง แต่ได้แน่
- เรามีอีกปัญหา - มันเห็นเจ้าเหรอ
มันเห็นเจ้า
เปล่า ไม่เห็น
สมราคาคุยข้าไหม
ฝีตีนเงียบกริบ
คุณสมบัติยอดหัวขโมย
ช่วยฟังได้ไหม
ฟังกันก่อนได้ไหม
ข้าจะบอกว่า มีอะไรบางอย่างอยู่ตรงโน้น
ตัวมันเป็นแบบไหน
เหมือนหมี
ใช่ แต่ใหญ่กว่า
ใหญ่ตึ้ม
รู้จักเจ้าตัวนี้เหรอ
ข้าว่าเรากลับเหอะ
กลับไปให้ออร์คขย้ำเหรอ
มีบ้านหลังหนึ่ง...
อยู่ไม่ไกลหรอก เราไปขอหลบได้
บ้านใคร
มิตรหรือศัตรู
กลางๆ
เขาจะช่วยเรา
หรือไม่ก็ฆ่าเรา
เรามีทางเลือกไหม
ไม่
มาเร็ว
ทางนี้ ให้ไว
วิ่ง
บอมเบอร์ มา
ไปที่บ้าน
วิ่ง
เข้าไปเลย
เปิดประตู
เร็วเข้า
- ดันไว้ - ดันมันออกไป
ดวาลิน
เร็วเข้าเพื่อน
ตัวอะไร
เหรอ
เจ้าบ้านของเรา
เขาชื่อว่าบีออร์น
เป็นมนุษย์กลายร่าง
บางครั้งเขาเป็นหมีดำตัวใหญ่
บางครั้งเขาเป็นชายทรงพลัง
หมีพูดไม่รู้ฟัง
ภาคมนุษย์พอจะคุยกันได้
แต่ว่าเขาไม่ค่อยชอบคนแคระนักหรอก
เขาไปแล้วล่ะ
ออกมาห่างๆ สิ
มันไม่ธรรมชาตินะ ไม่ใช่หมีจริง
เห็นกันชัดๆ หมอนี่
โดนมนต์ดำ
อย่าซื่อบื้อซี่
เขาเป็นเองไม่ได้โดนสาป
เอาล่ะ เข้านอนได้แล้วทุกคน
เจ้าจะปลอดภัยคืนนี้
หวังว่านะ
"จู่โจมมันเดี๋ยวนี้"
"ฆ่าเจ้าพวกคนแคระโสโครก ช่วงที่มันหลับ"
ใช่...
"มนุษย์ครึ่งหมีเฝ้ามันอยู่"
"เราจะฆ่าพวกมันกลางทาง"
"พวกเขากำลังจะรวมตัวกันที่โดลกูลดูร์"
"เจ้านายให้มาตามเจ้า"
"จำนวนของเราเพิ่มขึ้น"
"กำลังของเรากล้าแข็ง"
"เจ้าจะเป็นผู้นำกองทัพของข้า"
"จะทำยังไงกับโอเคนชีลด์"
"สงครามกำลังจะเกิด"
"ท่านสัญญาให้หัวมันกับข้า"
"ความตายจะถึงตัวมัน
ทุกคน"
"เราจะเลิกตามล่ารึ"
"บอล์ก"
"ข้ามีงานให้เจ้าทำ"
"เจ้ายังกระหายเลือดคนแคระใช่ไหม"
อย่าโทษข้า
ไม่เอาน่า โดรี
ข้าว่าเราเผ่นออกทางข้างหลังเถอะ
ข้าไม่มีวันวิ่งหนีหางจุกก้น
ไม่ใช่เวลามาทะเลาะ
ถ้าจะผ่านป่านี่
เราต้องให้บีออร์นช่วย
ไม่งั้นเราจะถูกตามล่า โดนจับก่อนเข้าป่าเสียอีก
บิลโบ
อยู่นั่นเอง
เอาล่ะ
เราต้องรับมือเรื่องนี้อย่างถี่ถ้วน
ต้องรอบคอบรัดกุม
คนล่าสุดที่โผล่ไปหาเขา ถูกฉีกทึ้งเป็นชิ้นๆ
ข้าจะไปเป็นคนแรกแล้ว...
บิลโบ
มากับข้าสิ
- จะดีหรือ ท่าน - ดีสิ
ส่วนพวกเจ้า รอกันอยู่ที่นี่
- อย่าออกมา จนกว่าข้าให้สัญญาณ - ได้
รอสัญญาณ
ห้ามกระโตกกระตาก หรือเอะอะโวยวาย อย่ามาออกัน
เดินออกมาเป็นคู่เท่านั้น เอาล่ะ
ไม่ เดี๋ยว บอมเบอร์
เจ้าตัวใหญ่เท่าสองคน เดินมาคนเดียวพอ
จำไว้ว่า รอสัญญาณจากข้า
รอสัญญาณ ได้
สัญญาณแบบไหน
ท่านประหม่า
ประหม่ารึ พูดอะไรเพ้อเจ้อ
อรุณสวัสดิ์
ท่านเป็นใคร
ข้าแกนดัล์ฟ แกนดัล์ฟ พ่อมดเทา
ไม่เคยได้ยิน
ข้าเป็นพ่อมด
ท่านอาจเคยได้ยินชื่อสหายข้า ราดากัสต์ พ่อมดน้ำตาล
เขาพักอยู่ทางชายแดนฝั่งใต้ ของป่าเมิร์กวู้ด
ท่านต้องการอะไร
ข้าเพียงอยากขอบคุณ สำหรับไมตรีจิตของท่าน
ท่านอาจเห็นว่าเรา
ขอหลบภัยที่นี่เมื่อคืน
นั่นผู้ใด
เจ้าจิ๋วนั่น
อ้อ นี่คือคุณแบ๊กกิ้นส์
เขามาจากไชร์
ไม่ใช่คนแคระใช่หรือไม่
ไม่ใช่หรอก เขาเป็นฮอบบิท
เป็นเผ่าพันธุ์ผู้ดี ชื่อเสียงไร้ที่ติ
ฮาล์ฟลิงกับพ่อมดงั้นรึ
เหตุใดจึงมาอยู่นี่
ที่จริงแล้ว
เราโดนไล่ล่ามาจาก...
ก็อบลินในหุบเขา
แล้วย่างกรายไปถิ่นมันทำไม
ช่างโง่เขลานัก
ท่านพูดได้
- ถูกต้องที่สุด - ไปเร็ว ไป
- ไป - ช่างน่าสยอง
ดวาลิน
กับบาลิน
ข้าจำต้อง
สารภาพว่า
มีคนแคระหลายคนอยู่ในหมู่พวกเรา
สองคนนี่รึ
ที่ว่า "หลายคน"
ไหนๆ ท่านก็พูดเช่นนั้นแล้ว
ก็น่าจะมี
มากกว่าแค่สอง มี...
เร็วเข้า
ตาเราแล้ว
นี่คือสมาชิก
ที่ร่วมทัพมากับเรา
6 คนน่ะรึคือกองทัพ
เหมือนคณะละครสัตว์ล่ะไม่ว่า
ไป
ไปเร็ว
โดรีกับโอรี ยินดีรับใช้
ไม่ต้อง
มารับใช้ข้า
ข้าเข้าใจท่านอย่างดี
ไป
ไปเร็ว
อ้อ ฟิลีกับคีลี ข้าลืมไป ใช่แล้ว
แล้วก็โนรี โบเฟอร์
ไบเฟอร์
และบอมเบอร์
หมดรึยัง
มีใครอีกไหม
เจ้าคือคนที่มีนามว่า โอเคนชีลด์
ถามหน่อย...
ทำไมอาซ็อก
จอมอสูรถึงตามล่าเจ้า
เจ้ารู้เรื่องอาซ็อก
ยังไง
พวกข้าเป็นเผ่าพันธุ์แรกๆ ที่อยู่ในภูเขา
ก่อนออร์คจะรุกรานมาจากทางเหนือ
จอมอสูรฆ่าคนในเผ่าข้าเกือบหมด
บางคนถูกจับไป
เป็นทาส
ไม่ใช่เพื่อทำงาน
แต่เป็นกีฬา
จับมนุษย์กลายร่างใส่กรง
ทรมานเพื่อความสนุก
ยังมีคนอื่นที่เหมือนเจ้า
เคยมีอยู่มากมาย
แล้วตอนนี้
ตอนนี้เหลือคนเดียว
พวกเจ้าต้องไปถึง
ภูเขาก่อนวันสุดท้าย ของฤดูใบไม้ร่วง
ก่อนวันดูริน
ใช่
เวลางวดเข้าทุกทีแล้ว
เราถึงต้องลัดเข้าป่าเมิร์กวู้ด
อำนาจมืดปกคลุมป่าผืนนั้น
มีสิ่งโสมมบางอย่างคืบคลานอยู่ใต้เงาไม้
ข้าจะไม่เสี่ยงไปที่นั่น
หากไม่จำเป็น
เราจะไปถนนเอล์ฟเว่น
เส้นทางนั้นยังปลอดภัย
ปลอดภัย
เอล์ฟป่าเมิร์กวู้ด
ไม่เหมือนเอล์ฟที่อื่น
ฉลาดไม่เท่า...
แต่อันตรายกว่ามาก
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น
หมายความว่าไง
ดินแดนแถบนี้คลาคล่ำไปด้วยออร์ค
พวกมันมีจำนวนมากขึ้น
และพวกเจ้าต้องเดินเท้า
เจ้าไม่มีทางรอด
ออกจากป่า
ข้าไม่ชอบคนแคระ
คนแคระมันโลภมาก...
และตาบอด...
ไม่เคยเห็นหัวใครที่คิดว่า
ต่ำต้อยกว่าตนเอง
แต่ข้าเกลียดออร์คมากกว่า
เจ้าต้องการอะไรบ้าง
ท่านต้องทิ้งลูกม้าไว้
ก่อนเข้าไปในป่า
ข้าสัญญา
มีคนเฝ้าดูเรา
ใช่
พวกออร์คไม่มีวันถอดใจ
พวกมันจะล่าคนแคระ จนกว่าล้างบางได้หมด
เหตุใดจอมอสูร จึงออกมาตอนนี้
พวกออร์คแห่งมอเรียผูกมิตรกับ
พ่อมดแห่งโดลกูลดูร์
ท่านแน่ใจรึ
มีผู้เห็นพวกมัน
รวมฝูงกันที่นั่น
หลั่งไหลกันมาเพิ่มทุกวัน
ท่านรู้อะไรเกี่ยวกับพ่อมดนี่บ้าง
ที่ใครๆ เรียกกันว่าเนโครมันเซอร์
ข้ารู้ว่ามันไม่ใช่อย่างที่เห็น
อำนาจของมันดึงดูดสิ่งโสมม
อาซ็อก
สวามิภักดิ์ต่อมัน
แกนดัล์ฟ
เสียเวลามากแล้ว
ยังมีอีก
ไม่นานมานัก ลือกันว่า
มีคนตายเดินเพ่นพ่าน อยู่แถบไฮเฟลส์แห่งรูเดาร์
คนตายรึ
จริงหรือไม่
มีสุสานอยู่ในขุนเขารึ
เมื่ออังก์มาร์ล่มสลาย
ผู้คนแห่งทิศเหนือ นำร่างและทรัพย์สินของเขา
ไปฝังไว้ในไฮเฟลส์แห่งรูเดาร์
ฝังไว้ใต้หินผา
ในสุสานมืด
ที่ไม่อาจ
ได้เห็นตะวัน
ใช่
มีสุสานอยู่บนนั้น
ข้าจำช่วงเวลาที่อำนาจชั่วร้าย
ปกครองดินแดนแถบนี้ได้
จอมอสูรทรงพลัง
ที่ปลุกชีพคนตายได้
หากศัตรูตนนั้นหวนคืนมิดเดิลเอิร์ธ
ท่านต้องบอกข้า
ซารูมาน พ่อมดขาวบอกว่า เป็นไปไม่ได้
ศัตรูตนนั้นถูกขจัดไปแล้ว และจักไม่มีวันหวนคืนมา
แล้วท่านล่ะ
แกนดัล์ฟ ท่านว่าเช่นไร
รีบไป
เมื่อยังมีแสง
ผู้ล่าเจ้าตามหลังมาไม่ไกล
ประตูเอล์ฟเว่น
ต่อจากนี้คือทางเข้า
ป่าเมิร์กวู้ด
ไม่มีวี่แววออร์ค โชคเข้าข้างเราแล้ว
ปล่อยม้า
ให้มันกลับไปหาเจ้านายมัน
ป่านี้
ให้ความรู้สึก...
ป่วย
เหมือนมีความเจ็บไข้อยู่ในนั้น
ไม่มีทางอื่นอ้อมไปเหรอ
มี แต่ต้องเดิน 200 ไมล์ไปทางเหนือ
หรือเดินไกล 2 เท่า...
ลงใต้
บางสิ่งนั้นเคลื่อนไหวอยู่ในเงา
ซ่อนเร้นจากสายตา
ทุกวันมันเติบโตอย่างแข็งกล้า
จงระวังเนโครมันเซอร์
เขาไม่เหมือนเช่นที่เห็น
หากศัตรูกลับมาแล้ว เราต้องรู้
ไปยังสุสานในขุนเขา
ไฮเฟลส์
เอาตามนี้
จับม้าข้าไว้
อย่าเพิ่งปล่อยไป
จะไม่ทิ้งเราใช่ไหม
ข้าไม่ทำ หากไม่จำเป็น
เจ้าเป็นคนใหม่แล้ว
บิลโบ แบ๊กกิ้นส์
ไม่ใช่ฮอบบิทคนเดิม ที่เพิ่งออกจากไชร์
ข้ากำลังจะบอกท่าน
ข้า...
เจอบางอย่างในอุโมงค์ก็อบลิน
เจออะไร
เจ้าเจออะไร
ความกล้า
ดีสิ งั้นดีเลย
เจ้าต้องใช้มัน
ข้าจะไปรอที่หน้าผาต้นทาง
ก่อนเข้าเอเรบอร์
เก็บแผนที่กับกุญแจให้ปลอดภัย
อย่าเข้าภูเขาโดยไม่มีข้า
ที่นี่ไม่ใช่ป่ากรีนวู้ดเก่า
มีลำธารในป่า ที่มีมนตร์สะกดชั่วร้าย
อย่าโดนน้ำเด็ดขาด
ใช้สะพานหินข้ามเท่านั้น
อากาศในป่าหนาทึบทำให้เกิดภาพหลอน
มันจะเล่นตลกกับจิตใจ และพาให้ร่อนเร่
"พาให้ร่อนเร่"
แปลว่าอะไร
จงไปตามเส้นทาง อย่าออกนอก
ถ้าหลุดไป...
จะกลับมาทางเก่าไม่ได้
เดินไปตาม
เส้นทางหลัก
รีบไปเถอะ เราต้องเข้าเอเรบอร์ ก่อนอาทิตย์ตกในวันดูริน
- วันดูริน - ไปกัน
มันเป็นโอกาสเดียวที่เราจะเจอประตูลับ
เส้นทางต่อมาทางนี้
ทางนี้
อากาศ...ข้าหายใจไม่ออก
หัวข้าบุ๋งๆ เป็นปลาละ
- เจอสะพานแล้ว - สะพาน
ลองว่ายดูไหมล่ะ
ไม่ได้ยินที่แกนดัล์ฟพูดรึ
มีมนตร์ดำอยู่ในป่านี่
น้ำตามลำธารก็ต้องมนตร์
ดูแล้วไม่ยลใจข้าเลย
เราต้องหาทางอื่นข้าม
เถาวัลย์พวกนี้ดูมั่นคงแข็งแรงดี
คิลี
ส่งคนตัวเบาไปก่อน
ก็ได้นี่
ไม่เห็นมีปัญหานะ
มีแล้ว
ทุกอย่าง
โอเคดี
มีอะไรทะแม่งๆ แฮะ
มันไม่ใช่เลย
หยุดอยู่ตรงนั้น
ข้าคว้าไม่ได้
ทำอะไรน่ะ
ท่านไม่น่าทำเช่นนั้น
มันนำโชคร้าย
ข้าไม่เชื่อเรื่องโชคลาง
เราลิขิตชะตาเอง
พวกเรา
ต้องพักก่อน
นั่นอะไรน่ะ
เสียงพวกนั้น
ได้ยินเสียงมั้ย
ไม่เห็นได้ยิน
ไม่มีลม
ไม่มีนก
กี่โมงกี่ยามแล้ว
ไม่รู้สิ
ข้าไม่รู้ด้วยซ้ำ
ว่าวันนี้คือวันไหน
นี่มันนานเกินไปแล้ว
ป่าต้องคำสาปนี่
ไม่มีเขตสิ้นสุดเลยรึ
ที่มองเห็น ไม่มี
มีแต่แมกไม้เต็มไปหมด
ทางนี้
- แกนดัล์ฟบอกว่า... - ทำตามข้าสั่ง ตามข้ามา
แอตเตอร์ค็อป
ไม่ เดี๋ยว
เดี๋ยว
หยุดก่อน
เราออกนอกเส้นทางไม่ได้
เราต้องเดินตามเส้นทาง
ข้าจำตรงนี้ไม่ได้เลย
ไม่คุ้นตาสักอย่าง
มันต้องอยู่ตรงนี้สิ
จู่ๆ มันจะหายไปได้ไงกัน
ต้องมีคนเคลื่อนย้ายมัน
ตรงนี้ก็ไม่มี
ดูสิ
กระเป๋ายาสูบ
มีคนแคระในป่านี้
คนแคระจากภูเขาบลูแน่เลย
มันเหมือนของข้าเป๊ะ
เพราะมันเป็นของเจ้า เข้าใจไหม
เราเดินวนทางเก่า เราหลงทาง
ไม่ เรามาทางตะวันออกตลอด
แล้วทางไหนตะวันออก เราไม่เห็นดวงอาทิตย์
ข้านึกว่าเจ้าชำนาญการเดินป่า
ดวงอาทิตย์
เราต้องหา...
ดวงอาทิตย์
บนนั้น
เราต้อง
ขึ้นไปเหนือยอดไม้
นั่นอะไร
พอได้แล้ว เงียบ ทุกคนเงียบ
เราถูกจับตาดูอยู่
ข้าเห็นทะเลสาบ
กับแม่น้ำ
แล้วก็ภูเขาโลนลี่
เราใกล้ไปถึงแล้ว
ได้ยินข้าไหม
ข้ารู้ว่าต้องไปทางไหน
ได้ยินไหม
เอาแล้วไง
อย่านะ
ไม่เอาน่า
ฆ่ามัน ฆ่ามัน
กินมันเสียเลีย สดใหม่เลือดหวาน
หนังมันหนา แต่ข้างในเนื้อชุ่มอร่อย
แทงมันอีกๆ
เอามันให้อยู่หมัด
เนื้อก้อนนี้มันยังไม่ตาย มันสู้
ฆ่ามัน
ฆ่ามันเลย
เราจะกินมัน
กิน กิน
กิน
กินมันทั้งเป็น
- อะไรน่ะ - อะไรน่ะ
กิน
อ้วนพีเนื้อหวาน
ขอลอง
ชิมซักนิด
เลวแท้ๆ มันอยู่ไหน มันอยู่ไหน
นี่ไง
เหล็กในมัน...
เหล็กใน
ชื่อนี้ก็เข้าท่า
เหล็กใน
เป็นอะไรไหม โบเฟอร์
- ข้าไม่เป็นไร - ดึงมันออกไป
บิลโบอยู่ไหน
ข้าอยู่บนนี้
จับขา
ดึง
ตกอยู่ไหน อยู่ไหนนะ โธ่เอ๊ย
อยู่ไหน
ไม่
ไม่ไม่
ดวาลิน เอาเลย
มาเร็ว
ไม่เป็นไรนะเพื่อน
ฟิลี
แหวนข้า
มา
เร็วๆ เข้า
เราพ้นมาได้แล้ว
อย่าคิดว่าข้าจะไม่ฆ่าคนแคระ
ข้ายินดีเสมอ
- ช่วยด้วย - คีลี
โยนกริชให้ข้า
เร็ว
ถ้าคิดว่าข้าจะยื่น...
อาวุธให้เจ้า คนแคระ
เจ้าคิดผิดแล้ว
ค้นตัวมัน
เฮ้ย เอาคืนมา ของส่วนตัวข้า
นี่ใคร
- น้องชายรึ - นั่น
เมียข้า
หน้าตาน่าเกลียดอย่างนี้ตัวอะไร
ก็อบลินกลายพันธุ์
ลูกชายข้า กิมลี
"แมงมุมตายหมดแล้วรึ"
"ใช่ แต่พวกมันจะมากันอีก"
"มันแข็งแกร่งกว่าเดิม"
"นี่คือดาบเอล์ฟโบราณ"
"ฝีมือช่างเอล์ฟของเรา"
เจ้าได้มาจากไหน
มีคนให้มา
นอกจากเป็นขโมย ยังจะโกหกอีก
ธอริน บิลโบอยู่ไหน
"ปิดประตูวัง"
มันจะไม่จบอย่างนี้
- ได้ยินไหม - ปล่อยเราออกไป
ปล่อยข้าสิ
จะไม่ค้นตัวข้าหน่อยเหรอ
ข้าอาจมีของดีซุกไว้ใต้กางเกง
จะมีเหรอ
"คนแคระนั่น
จ้องมองเจ้าทำไม ธอเรียล"
"ใครจะรู้"
"เขาสูงนะ คนแคระคนนั้น"
"จริงไหมล่ะ"
"สูงกว่าหลายคน..."
"แต่ขี้เหร่ไม่แพ้กัน"
- อีกที - ช่างเถอะ
ไม่มีทางออกไปได้
ที่นี่ไม่ใช่คุกออร์ค
มันเป็นคุกท้องพระโรงแห่งวังวู้ดแลนด์
ไม่มีใครออกไปได้ เว้นแต่กษัตริย์อนุญาต
บางคนฝันว่า ภารกิจที่สูงส่งใกล้สำเร็จ
ภารกิจทวงคืนบ้านเกิด
และสังหารมังกร
ข้าเองสงสัยว่า จะมีอะไรที่มากกว่านั้น
พยายามขโมยบางสิ่ง
หรือกิจที่คล้ายกันนั้น
เจ้าค้นพบ
ทางเข้า
เจ้าค้นหาสิ่งที่จะให้อำนาจ
ในการปกครองแก่เจ้า
ราชาแห่งอัญมณี
อาร์เคนสโตนเท่านั้น
มันมีค่าต่อเจ้าเหนือเกินหยั่ง
ข้าเข้าใจข้อนั้น
เพชรในขุนเขาก็เป็นสิ่งที่ข้าปรารถนา
เพชรขาว
ดุจแสงดาวบริสุทธิ์
ข้าเสนอตัวช่วยเจ้า
ข้าฟังอยู่นี่
ข้าจะปล่อยเจ้าไป
หากแต่เจ้าคืนสิ่งที่เป็นของข้า
ผลประโยชน์ต่างตอบแทน
วาจาสัตย์ของข้า
จากกษัตริย์ถึงกษัตริย์
ข้าไม่ไว้วางใจธรันดูอิล
กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่
ว่าจะรักษาสัจจะ
ต่อให้โลกถล่มลงตรงหน้าเรา
เจ้า
ไม่มีเกียรติใด
เหลือแล้ว
ข้าเคยเห็นสิ่งที่เจ้าทำกับเพื่อน
เราเคยมาหาเจ้า อดอยาก ไร้บ้าน
ขอให้เจ้าช่วย
แต่เจ้าหันหลังให้เรา
เจ้าหันหลัง ให้ความทุกข์ยากของคนของข้า
หันหลังให้ไฟนรกที่ทำลายเรา
อย่าพูดถึงไฟมังกรกับข้า
ข้ารู้โทสะ
และความพินาศแห่งมัน
ข้าเคยเผชิญ
จอมอสรพิษแห่งทิศเหนือ
ข้าเตือนปู่เจ้าแล้ว
ว่าความโลภจะนำสิ่งใดมา
แต่ปู่เจ้าหาฟังไม่
เจ้าก็ธาตุแท้เหมือนเขา
จงอยู่ที่นี่ไป...
จนกว่าจะเน่า
หนึ่งร้อยปีคือหนึ่งพริบตา
ในชีวิตของเอล์ฟ
ข้าใจเย็น
ข้ารอได้
เขามีข้อเสนอ
ถูกต้อง
"ข้าบอกให้มันกับพวกมันไปตายซะ"
มันกับพวกเอล์ฟทุกตัว
เอางั้นนะ
ข้อเสนอนั่นคือความหวังเดียวของเรา
ไม่ใช่หรอกน่า
ข้ารู้เจ้าอยู่ตรงนั้น
ทำไมเจ้าแฝงตัวในเงามืด
ข้าจะมารายงานพระองค์
ข้าสั่งทำลายรังแมงมุงไปสองเดือนแล้ว
เราเคลียร์ป่าแล้ว
ตามรับสั่ง แต่แมงมุมอพยพ
กันมาอีกจากทางใต้
วางไข่ที่...
โดลกูลดูร์ ถ้าเราฆ่ามันถึงรังใหญ่
ป้อมปราการนั้นอยู่นอกเขตเรา
กำจัดแมงมุมไปจากดินแดนเรา คือหน้าที่เจ้า
ไล่มันไปแล้วไง
มันจะไม่ขนกันไปที่อื่นรึ
นั่นไม่ใช่เรื่องของข้า
ชะตากรรมของโลก
มีขึ้นและตก
แต่ที่นี่
ในอาณาจักรเอล์ฟ เราอยู่นิรันดร์
เลโกลัสบอกว่าวันนี้เจ้าเก่งมาก
เขาชอบเจ้าขึ้นทุกที
ขอรับรองต่อพระองค์
เลโกลัสคิดกับข้าเพียงหัวหน้าองครักษ์
เมื่อก่อนอาจจะใช่
ตอนนี้ข้าไม่แน่ใจ
ข้าไม่คิดว่าพระองค์จะให้โอรส
คบกับเอล์ฟซิลวันที่ต่ำต้อย
เจ้าคิดถูก ข้าไม่อนุญาต
แต่เขามีใจให้เจ้า
อย่าให้ความหวังเขา เมื่อมันไม่มี
"มียามที่ประตู"
"ไม่นานหรอก...ตามเข้ามา"
หินในมือเจ้าคืออะไร
มันเป็นเครื่องราง
มีคาถาอาคมกำกับ
ถ้าหากใครที่ไม่ใช่คนแคระอ่านอักขระนี้
มันผู้นั้นจะโดนคำสาป
ล้อเล่นน่ะ
ขึ้นกับว่าเจ้าเชื่อรึเปล่า มันเป็นแค่ของที่ระลึก
หินสลักอักษร
แม่ข้า
ให้ไว้เตือนถึงคำสัญญา
สัญญาอะไร
ว่าจะกลับไปหาแม่
แม่เป็นห่วง
แม่คิดว่าข้าห้าว
แล้วห้าวไหม
ไม่
เสียงเหมือนกำลัง
มีงานฉลองข้างบน
พิธีเมเรเธนกิลิธ
งานฉลองแสงดาว
ดาวทุกดวงสำคัญต่อเอลดาร์
เอล์ฟป่ารักที่สุดคือแสงดาว
ข้าคิดมาตลอด ว่าดาวคือแสงที่เย็นชา
ห่างไกล แตะต้องไม่ได้
มันคือความทรงจำ
สูงค่า บริสุทธิ์
เหมือนสัญญาของเจ้า
บางครั้งข้าเดินกลางแสงดาว
พ้นแนวป่า
บนภูเขายามเราตรี
ข้าได้เห็นโลกที่ห่างไกล
และแสงขาวของดวงดาวที่มิรู้ดับ
ข้าเคยเห็นจันทร์สีเพลิง
บนฟ้าเหนือช่องเขา ใกล้ดันแลนด์ ดวงใหญ่
สีแดงและทองกระจ่างฟ้า
เรารับงานคุ้มกันพ่อค้าจากเอเร็ดลูอิน
พวกเขาค้าเครื่องเงินแลกขนสัตว์ เราไปเส้นทางสีเขียวทางใต้
คอยระวังให้ภูเขาอยู่ซ้าย
แล้วมันก็ปรากฏ
จันทร์สีเพลิงดวงโต
ส่องแสงนำทางเรา
ข้าอยากพาเจ้าไปดูถ้ำผาในขุนเขา
เจ้าแก่กาเลียน เหล้าไม่มีจะดื่มแล้ว
ถังเปล่า ควรส่งกลับไปเอสการอธนานแล้วนะ
คนเรือจะมารอรับมัน
กษัตริย์องค์นี้
เจ้าอารมณ์ แต่รสนิยมเรื่องไวน์เป็นเลิศ
มาเถอะเอลรอส กินดูสิ
ข้าต้องคอยคุม
เจ้าคนแคระ
มันติดคุก จะไปไหนได้
ข้าว่าดวงอาทิตย์จะขึ้นแล้ว
นี่คงจะใกล้รุ่ง
เราจะไม่มีวัน ไปถึงเอเรบอร์ใช่ไหม
ติดอยู่ที่นี่ก็เบื่อแย่สิ
บิลโบ
อะไรนะ
พวกยามอยู่แถวนี้
ปิดประตู
- หลอกพวกมันไว้ก่อน - เอาล่ะโนรี
- ขึ้นไป - เจ้าก่อน
โอรี
ไม่ใช่ทางนั้น ลงมานี่
ตามมา
ค่อยๆ ก้าวมา
ทางนี้
มาสิ
โอ๊ยเหลือเชื่อ เราอยู่ห้องเก็บเหล้า
เจ้าควรพาเราออกไป ไม่ใช่ยิ่งเข้ามา
ข้าทำอะไรข้ารู้หรอกน่า
ทางนี้ ทางนี้
ทุกคน
- ปีนลงถังอย่างด่วน - จะบ้าเหรอ
- ยามจะเห็น - ไม่เหรอก
ข้าสัญญา
ขอร้องล่ะ ไว้ใจข้า
ทำตามเขาบอก
เอาหัวโตๆ ของเจ้าหลบไป
ไบเฟอร์ เข้าไป
ในถัง เร็ว
ทุกคนเข้าไปแล้วนะ
ทีนี้เอาไงต่อ
กลั้นหายใจ
กลั้นหายใจ เพื่อ
คนคุมกุญแจอยู่ไหน
สุดยอดเลยนายแบ๊กกิ้นส์
พวกเราไปกันเร็ว
จับแน่นๆ
บิลโบ
เกาะให้ดีๆ
- ช่วยด้วย - โอรี
"ปิดประตูน้ำ"
ไม่
ระวังออร์ค
"ล่าหัวมัน"
เข้าไปใต้สะพาน
คีลี
"ฆ่ามัน ฆ่านังเอล์ฟซะ"
"ตามมันไป"
คีลี
โนรี
ตัดท่อนไม้
บอมเบอร์
"ธอเรียล"
"เดี๋ยวก่อน"
"ไอ้ตัวนี้...จับมันกลับไป"
"ตามล่าคนแคระ อย่าให้มันหนีไปได้"
เจ้านั่นเอง
เรียกข้ามาทำไม แกนดัลฟ์
เชื่อข้า ราดากัสต์
ข้าไม่เรียกเจ้ามาถ้าไม่มีแหตุผล
ที่นี่ไม่เหมาะกับการนัดเจอ
ใช่...
ไม่บังเอิญ
มันเป็นมนต์ดำแน่ แกนดัล์ฟ
เก่าแก่เต็มไปด้วยความชัง
ใครถูกฝังอยู่นี่
ถ้าเขามีชื่อ มันก็ถูกลืมไปนานแล้ว
เขาเป็นที่รู้จักเพียงแค่
ทาสรับใช้จอมมาร
สมุนหนึ่งในนั้น
หนึ่งในเก้า
ทำไมล่ะ แกนดัล์ฟ ข้าไม่เข้าใจ
กลุ่มภูตินาซกูล
ถูกเรียกมาที่โดลกูลดูร์
แต่ไม่ใช่เนโครมันเซอร์เรียกหรอก
พ่อมดมนุษย์ไม่มีทางเรียก ภูติระดับนั้นได้
ใครบอกว่ามันเป็นมนุษย์
สมุนทั้งเก้าขานรับเจ้านายหนึ่งเดียว
เราไม่รู้เอง ราดากัสต์
และในความไม่รู้ของเรา...
ศัตรูได้กลับมาแล้ว
เขากำลังระดมสาวก
อาซ็อกจอมอสูร...
ไม่ใช่นักล่าธรรมดา
มันคือจอมทัพใหญ่
แม่ทัพแห่งกองพันสังหาร
ศัตรูกำลังเตรียมการสงคราม
มันจะเริ่มที่บูรพาทิศ
ใจเขามุ่งอยู่ที่ ภูเขาลูกนั้น
- เจ้าจะไปไหน - สมทบกับคนอื่นๆ
แกนดัล์ฟ
ข้าเป็นคนเริ่มไว้ ทิ้งพวกเขาไม่ได้หรอก
พวกเขาตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง
ที่เจ้าพูดก็ถูก
โลกตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง
พลังในป้อมปราการนั้นแรงขึ้นทุกที
เจ้าจะให้ข้าทิ้งสหายรึ
- มีอะไรตามมาไหม - ที่เห็นไม่มี
- ข้าว่าเราหนีออร์คพ้นแล้ว - ไม่นานถ้าขาดกระแสน้ำซัด
บอมเบอร์จมน้ำไปครึ่งหัว
- ว่ายขึ้นฝั่ง - ได้เลย
ทุกคนไปเร็ว
โกลอิน ช่วยข้าหน่อยเพื่อน
เอาล่ะยกตัวเองสิ
มาเร็ว
เอ้าเจ้าอ้วนเอ๊ยเร็วๆ
ข้าไม่เป็นไรหรอก
รีบลุกขึ้น
คีลีบาดเจ็บ ต้องพันแผลก่อน
ออร์คกำลังตามมา เราต้องรีบไป
ไปไหน
ภูเขา ใกล้มากแล้ว
มีทะเลสาบขวางภูเขาอยู่
- เราไม่มีทางข้ามไปได้ - งั้นก็เดินอ้อม
พวกออร์คตามมาฆ่าเราแน่นอน
เราไม่มีอาวุธป้องกันตัว
รีบพันแผลเขา
สองนาทีเท่านั้น
ถ้ายังจะเอา...
ทีนี้ตายจริงแน่
ขอโทษนะ
ท่านมาจากเมืองทะเลสาบ ถ้าข้าเข้าใจไม่ผิด
เรือที่ลอยอยู่ตรงนั้น
รับจ้างพาขึ้นฝั่งหรือเปล่า
ทำไมถึงคิดว่าข้าจะช่วยเจ้า
รองเท้าของเจ้าเก่ามากแล้ว
เช่นเดียวกับเสื้อ
แน่นอนเจ้ามีคนที่บ้านต้องหาเลี้ยง
ลูกกี่คนล่ะ
ชายหนึ่ง หญิงสอง
และเมียเจ้าคงจะงามมาก
ใช่
นางตายแล้ว
ขอโทษข้าไม่ได้ตั้งใจ เอ่อ...
ไม่เอาน่าๆ เลิกเยิ่นเย้อมารยาทซะที
จะรีบไปไหน
เกี่ยวอะไรกับเจ้า
ข้าอยากรู้เจ้าเป็นใคร
มาทำอะไรที่เมืองนี้
เราเป็นพ่อค้าธรรมดาจากภูเขาบลู
หวังมาเยี่ยมญาติ
ในภูเขาไอร์อ้อน
พ่อค้าธรรมดาสินะ
เราต้องการอาหาร
เสบียงกรัง อาวุธ
เจ้าหาได้ไหม
ข้ารู้ว่า
ถังพวกนี้มาจากไหน
แล้วยังไง
ข้าไม่รู้เจ้ามีธุรกิจอะไรกับพวกเอล์ฟ
แต่มันคงจบไม่สวย
จะเข้าเมืองทะเลสาบ
ต้องมีคำสั่งเจ้าเมือง
เงินทองเขาได้มาจาก การค้ากับอาณาจักรวู้ดแลนด์
เขาต้องจับเจ้า ไม่เสี่ยงให้กษัตริย์เอล์ฟเคืองแน่
เพิ่มเงิน
ข้าเชื่อว่า
มีทางเข้าเมืองได้โดยไม่มีใครเห็น
ใช่
แต่แอบเข้า...
ก็ต้องหาคนพาแอบ
เราพร้อมจะจ่ายเป็นสองเท่า
ช่างเป็นธรรมชาติของความชั่ว
ในโลกภายนอกที่ไม่รู้เดียงสา
มันแพร่เชื้อลุกลาม
เงาที่เติบโตในความมืด
มุ่งร้ายอย่างไม่เหลับใหลในความมืด
ราวกำแพงราตรี
เหมือนเช่นที่เคยเป็น
และจะเป็นตลอดไป
อีกไม่นาน ความชั่วช้าจะปรากฏ
เจ้าสะกดรอยตามคนแคระทั้งสิบสาม
ทำไม
ไม่ใช่สิบสาม
ไม่ใช่อีกแล้ว
เจ้าน้องเล็ก
มือธนูผมดำ...
เรายิงมันด้วยลูกศรมอร์กูล
ยาพิษแล่นเข้าเลือด
มันจะตายในไม่ช้า
ตอบให้ตรงคำถาม เจ้าโสมม
"ข้าไม่เสียน้ำลายกับนังเอล์ฟ สุนัขรับใช้"
เป็นข้าๆ จะไม่ยั่วโมโหนาง
เจ้าชอบการฆ่าใช่ไหม ออร์ค
เจ้าชอบความตาย
งั้นข้าจะมอบมันให้เจ้า
"หยุด"
"ธอเรียล ออกไป"
"เดี๋ยวนี้"
คนแคระตายไปสักคน
ข้าไม่สนใจหรอก
ตอบคำถามมา เจ้าไม่ต้องกลัวสิ่งใด
ตอบสิ่งที่รู้ แล้วข้าจะปล่อยเจ้า
เจ้ารับคำสั่งมาฆ่าคนแคระทำไม
ธอริน โอเคนชีลด์สำคัญยังไง
ไอ้พวกเตี้ยแคระ จะไม่ได้เป็นกษัตริย์
กษัตริย์
ไม่มีกษัตริย์ใต้ขุนเขา แล้วก็จะไม่มี
ไม่มีใครกล้าเหยียบเข้าเอเรบอร์
ตราบใดที่มังกรยังอยู่
เจ้าไม่รู้อะไรเลย
โลกของเจ้าจะลุกเป็นไฟ
เจ้ากำลังจะบอกอะไร
พูด
เวลาของเราจะมาถึงอีกครั้ง
เจ้านายข้ารับใช้ท่านผู้ยิ่งใหญ่
เจ้าเข้าใจแล้วใช่ไหม พรายผมยาว
ความตายอยู่เบื้องหน้าเจ้า
ไฟแห่งสงคราม
อยู่เบื้องหน้าเจ้า
ทำไมทำอย่างนั้น
พ่อสัญญาจะปล่อยมัน
ข้าปล่อยแล้ว
ข้าปล่อยหัวคุดทะราด ออกจากไหล่ที่น่าสังเวช
มันยัง
บอกอะไรเราได้อีกนะ
มันไม่มีอะไรบอกข้าแล้ว
มันหมายความว่าไง "ไฟสงคราม"
พวกมันจะก่อสงครามใหญ่
ทำลายทุกสิ่ง
เพิ่มเทหารเฝ้าชายแดน ทุกถนน ทุกแม่น้ำ
ไม่ให้สิ่งใดเล็ดรอดหูตาข้า
อาณาจักรนี้ห้ามใครเข้า...
และออกเด็ดขาด
"ปิดประตูวัง"
"เฝ้าอย่างแน่นหนา
ตามคำสั่ง
พระราชา"
"แล้วธอเรียลล่ะ"
"ธอเรียลทำไม"
"นางออกไปในป่า..."
"พร้อมธนูและมีดดาบ"
"นางยังไม่กลับมา"
"เลือดคนแคระ"
"มันมาทางนี้"
"มีอีกกลิ่นหนึ่ง..."
"กลิ่นมนุษย์"
"พวกมันข้ามทะเลสาบไปแล้ว"
ระวัง
จะทำให้เรา
จมน้ำรึไง
ข้าเกิดและโตในลำน้ำนี้ ท่านคนแคระ
ถ้าอยากกดน้ำเจ้า...
ไม่ต้องรอถึงที่นี่
โอ้ ข้าเบื่อไอ้คนสามหาวเต็มที
จับมันโยนน้ำ แล้วพายเองซะดีไหม
- บาร์ด เขาชื่อบาร์ด - เจ้ารู้ได้ไง
ก็ถามเขาสิ
ข้าไม่สนว่าเขาชื่ออะไร ข้าไม่ชอบเขา
เราไม่ต้องชอบเขา
เราแค่ต้องจ่ายเงินเขา
เอาล่ะทุกคน
ควักกระเป๋ามา
เราจะรู้ได้ไงว่ามันจะไม่หักหลัง
เราไม่รู้
มี..
ปัญหาเล็กๆ
เรายังขาดอีก 10 เหรียญ
โกลอิน
มาสิ
- ส่งเงินให้เขา - อย่ามองข้านะ
ข้าโดนรีดหมดตัวแล้ว
เดินทางมาเนี่ย
ข้าลงทุนไปเยอะ
ได้เห็นอะไรบ้าง
ไม่มีเลย มีแต่
ความลำบากรันทดสลดใจ
ให้เคราดกตาย
เอาไป
เอาไปหมดเลย
เอาเงินข้ามา เร็ว ส่งเงินมา
เราจะจ่าย
เมื่อถึงฝั่ง ไม่จ่ายก่อน
ถ้าเจ้าอยากรอด...ทำตามที่ข้าบอก
มียามอยู่ข้างหน้า
เขาทำอะไร
คุยกับใครคนหนึ่ง
เขาชี้มือมาทางเรา
เขย่า...
มือกันแล้ว
- อะไรนะ - ไอ้ตัวร้าย
มันขายเราแล้ว
เงียบเสียง
เรากำลังเข้าด่านตรวจ
หยุด
ด่านตรวจสินค้า
เอกสารด้วย
เจ้าเองรึ บาร์ด
สวัสดีเพอร์ซีย์
มีอะไรจะประกาศไหม
ไม่ บอกได้แค่ข้าหนาวและเหนื่อย
อยากกลับบ้านเต็มแก่
ข้าก็เหมือนกัน บาร์ด
เอาล่ะได้แล้ว
ทุกอย่างเรียบร้อย
อย่า..เพิ่ง..รีบไป
ใบสินค้าแจ้งว่าถังไม้เปล่า จากอาณาจักรวู้ดแลนด์
เพียงแต่...
มันไม่ใช่ถังเปล่า
ใช่ไหม บาร์ด
ถ้าข้าจำไม่ผิด
เจ้าตีทะเบียนเป็นคนขับเรือ
ไม่ใช่...
คนหาปลา
แล้วมันใช่เรื่องของเจ้าไหม
ใช่สิ
เรื่องของท่านเจ้าเมือง เรื่องของข้า
บ้าเอ๊ยอัลฟริด เห็นใจกันบ้าง ลูกเมียข้าก็ต้องกิน
เจ้าจับปลาผิดข้อบังคับ
เททิ้ง
- ข้างเรือให้หมด - เจ้านายสั่งแล้ว เทลงคลอง
เร็วเข้า รีบทำงานไวๆ
คนเมืองนี้หากินลำบาก
ข้าวยากหมากแพง
อาหารขาดแคลน
แล้วใช่เรื่องของข้าไหม
ถ้าชาวบ้านรู้ว่าเจ้าเมือง
เทปลาทิ้งน้ำ
การจลาจลลุกฮือ...
จะใช่เรื่องของเจ้ารึยัง
หยุดเท
วีรบุรุษ
ของปวงชนเหรอ บาร์ด
เป็นผู้ปกป้องกรรมาชนสินะ
เจ้าเป็นขวัญใจผู้คน
ได้อีกไม่นานหรอก
ยกประตู
เจ้าเมืองจับตาดูเจ้าอยู่
จำเอาไว้เลยเหอะ
เรารู้จักบ้านของเจ้า
เมืองเล็กแค่นี้ อัลฟริด
ทุกคนรู้จักบ้านกันหมด
พูดก็พูดเถอะ มีม็อบชาวบ้าน...
ก็เพราะว่ามีคนปลุกระดม
ไขข้อกำเริบหรือขอรับ
อากาศชื้นต่างหากล่ะ
อากาศไม่ดีมันก็แบบนี้
เอาบรั่นดีมา
อารมณ์ชาวเมืองเริ่มไม่สวยแล้ว
พวกตาสีตาสา จะหาสวยได้ที่ไหน อัลฟริด
ข้าไม่ผิดที่พวกมันต้องทน
เหม็นน้ำมันปลา น้ำมันดิน
ตกงาน ไม่มีบ้าน ไม่มีกิน
พวกมันก็บ่นวนๆ อยู่แค่นี้
ข้าเชื่อนะขอรับ มีตัวปัญหาปั่นหัวพวกมัน
งั้นก็หาตัว
ไอ้ตัวก่อปัญหา ลากเข้าตะรางไป
ท่านรู้ใจข้าน้อย
เราต้องกดหัวพวกตั้งข้อเรียกร้องซะ
ไม่ให้มันรวมหัวกัน
มีปากมีเสียง ขืนปล่อยไว้
ไม่ทันไร มันก็จะตั้งคำถาม...
ตั้งกรรมการสอบ...
ขยันสอบไปทุกเรื่อง
คนเก่าออกไป คนใหม่เข้ามา
อะไรนะ
นั่นคือที่พวกมันพูดกันขอรับ
มันพูดถึงขั้นว่า
จะเลือกตั้ง
เลือกตั้ง
เหลวไหลว่ะ
ข้าไม่ยอมหรอก
พวกเขาไม่ได้ขอให้ท่านยอม
เกียจคร้าน
เนรคุณ
ปลุกระดมมวลชน
ใครมันบังอาจตั้งคำถามท้าทายอำนาจข้า
ใครมันช่างกล้า
ใคร
บาร์ด
เจ้าเชื่อคำข้าเถอะ
ไอ้คนเรือ...
มันอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้
ไม่มีใครที่...
ลูกอัณฑะ
ขอรับนายท่าน
ของแกะกับแพะ ผัดราดซอสเกรวี่เห็ดรสเลิศ
ถ้าเป็นไปได้ เราคงจับมันแล้ว
แต่บาร์ดมีชาวเมืองหนุนหลัง
ยกย่องให้เขาเป็นผู้นำ
คนที่พวกนั้นเคารพเลื่อมใส
ถ่อมตน
เฉลียวฉลาด
หล่อเหลา
กำยำ
แหงล่ะ มันถอดแบบข้าไปเลยนี่
ก็ไม่ว่ากันหรอก
แต่ข้าสงสัยว่า
มีกฎโบราณข้อใดบ้างไหม
ที่ห้ามไม่ให้พวกคนเรือตั้งคำถาม กับกฎบ้านเมือง
เจ้าว่ามีกฎโบราณ บัญญัติไว้ไหม
ข้าน้อยมั่นใจขอรับ
ข้าจะร่างขึ้นมาเดี๋ยวนี้
เจ้าแกว่งเท้าหาเสี้ยนเสียแล้ว
เจ้าบาร์ดเอ๋ย
ระวังตัวให้ดี
เพราะข้าจับตาดูเจ้าอยู่
ไม่ต้องมาช่วยข้า
เจ้าไม่เคยเห็นพวกเขาที่นี่
เจ้าเอาปลาไปได้ฟรี
เกาะกลุ่มไว้
ตามข้ามา
นี่มันที่ไหน
นี่คือโลกมนุษย์ คุณแบ๊กกิ้นส์
เอามานี่เร็ว
จับปลายอีกด้านไว้ นั่นล่ะ
ก้มหัวไว้ เดินต่อไป
เร็วเข้า
มีอีกเท่าไรกันเนี่ย
หยุด
มาเร็ว
ในนามของ
เจ้าเมืองเลคทาวน์
ข้าบอกให้หยุด
หยุด
จับพวกมัน
- กลับไป - มานี่
มันเกิดอะไรขึ้น
หยุดอยู่กับที่ ห้ามใครไปไหน
บราก้า
- ซาวรี่ - เจ้า
เจ้าทำอะไรอยู่ บาร์ด
ข้ารึ
เปล่านี่
ข้าไม่ได้หาอะไร
เชื่อตายล่ะ
นี่ บราก้า
เมียท่านใส่แล้วสวยดี
รู้อะไรเรื่องเมียข้า
ก็รู้ดีพอๆ กับชายทุกคนในเมือง
พ่อ
บ้านเราถูกสอดแนม
ไปบอกเจ้าเมืองวันนี้
ข้าพักแล้ว
พ่อ ไปไหนมาคะ
พ่อ อยู่นี่เอง ข้าเป็นห่วงแทบแย่
นี่ ไซกริด
เบอิน เรียกพวกเขาเข้ามา
ถ้าเอาเรื่องนี้ไปบอกใคร
ข้าหักแขนเจ้าแน่
ไม่ต้องยุ่ง
บนนั้น
พ่อ
ทำไมมีคนแคระขึ้นจากห้องน้ำบ้านเรา
ตัวนำโชคใช่ไหมคะ
ขนาดอาจไม่พอดี
แต่ก็พอให้อุ่น
ขอบคุณมาก
คันธนูของคนแคระ
ท่านทำหน้า
เหมือนเห็นผี
ใช่
ครั้งสุดท้ายที่เขา
เห็นอาวุธนั้น
เมืองของเขาถูกเผา
มันคือวันที่มังกรรุกราน
วันที่มังกรสม็อก
ทำลายเมืองเดล
คีรีออน เจ้าผู้ครองเมือง
จัดหน่วยพลธนู
ระดมยิงมังกร
แต่หนังมังกรมันหนา
หนากว่าเกราะที่แข็งแกร่งที่สุด
มีเพียงธนูดำ
จึงจะทะลุหนังมังกรได้
มีลูกศรธนู
เพียงไม่กี่ดอก ที่ถูกทำขึ้น
ในคลังเหลือลูกธนูไม่มาก
เมื่อคีรีออน
ปักหลักสู้
หากมนุษย์ฆ่ามันได้ในวันนั้น
เราจะไม่เป็นเช่นวันนี้
เจ้าพูดเหมือนอยู่ที่นั่น
คนแคระทุกคนรู้ตำนานนี้
งั้นท่านคงรู้ว่าคีรีออนยิงถูกมังกร
โดนเกล็ดใต้ปีกซ้ายของมันหลุด
มีลูกศรอีกดอก เขาต้องฆ่ามันได้
มันเป็นนิทานหลอกเด็ก
ไม่ใช่ความจริง
เจ้ารับเงินไปแล้ว
ไหนอาวุธของเรา
รอนี่นะ
พรุ่งนี้
เข้าสู่ช่วงสุดท้ายของฤดูใบไม้เร่วง
วันดูรินคือวันมะรืนนี้
เราต้องไปถึงภูเขาให้ทันการ
ถ้าไปไม่ทัน
ถ้าเราไม่พบประตูลับเมื่อถึงเวลา
งั้นเราก็เสี่ยงมาตายเปล่า
นี่อะไร
หอกตะขอ
ทำมาจากฉมวกเก่า
- แล้วนี่ - ค้อนทุบ
ดัดแปลงมาจากค้อนช่างตีเหล็ก
มันหนักมือหน่อย
แต่มันป้องกันชีวิตได้ ดีกว่าไม่มีอะไรเลย
เราจ่ายเจ้า
เป็นค่าอาวุธ
ดาบและขวาน
ที่หลอมขึ้นจากเหล็กนะ
ตลกน่า
เจ้าไม่มีทาง
หาที่ไหนดีกว่านี้ได้
อาวุธที่ตีจากเหล็ก
ถูกเก็บมิดชิด
ธอริน...
มีแค่ไหน
เราก็เอาไปกันเถอะ
อาวุธไม่ดีข้าก็สู้
เจ้าก็เช่นกัน
- ไปกันเถอะ - เจ้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
เจ้าว่าอะไรนะ
มีสายสอดแนมบ้านนี้
และทุกท่าเรือในเมือง
เจ้าต้องรอ
ให้ฟ้ามืด
ธอริน
พ่อ
อย่าให้พวกเขาไปไหน
"ข้านึกว่าเป็นออร์ค"
"ถ้าข้าเป็นออร์ค"
"เจ้าตายไปแล้ว"
ธอเรียล...
เจ้าล่าออร์ค 30 ตัว
คนเดียวไม่ไหวหรอก
แต่ข้าไม่ได้มาคนเดียว
เจ้ารู้ข้าจะมา
กษัตริย์ทรงพิโรธนะ
ธอเรียล 6 ร้อยปี
ที่พ่อข้าปกป้องเจ้า โปรดปรานเจ้า
เจ้าขัดคำสั่งพระองค์
ทรยศต่อความไว้ใจ
"กลับไปกับข้าเถอะ"
"พระองค์จะอภัยให้"
"แต่ข้าไม่อภัย"
"ถ้าข้ากลับไป ข้าจะไม่อภัยตัวเอง"
กษัตริย์ไม่ให้ออร์ค
ย่ำดินแดนเราก็จริง
แต่เขาปล่อยให้ออร์ค ข้ามพรมแดน และฆ่าเชลย
มันไม่ใช่การต่อสู้ของเรา
มันคือการต่อสู้ของเรา
มันจะไม่จบแค่นี้
เมื่อได้ชัยชนะ ปีศาจเพิ่มความอหังการ์
ทำตามเพ่อท่าน ก็เท่ากับเราไม่ทำสิ่งใด
เราจะซ่อนเร้นอยู่ในกำแพง
ใช้ชีวิตอยู่ในเงา
ปล่อยให้ความมืดครอบงำ
เราไม่ใช่ส่วนหนึ่งของโลกนี้หรือ
บอกข้าสิ สหาย
เรายอมให้ปีศาจ เข้มแข็งกว่าเราตั้งแต่เมื่อไหร่
หวัดดีบาร์ด มาหาอะไร
ที่นี่เคยมีผ้าคลุมผนัง
เก่าๆ มันหายไปไหน
เจ้าพูดถึงผ้าคลุมอะไร
นี่ไง
พวกคนแคระน่ะ
มาจากไหนก็ไม่รู้
เคราดก ตาดุ
ข้าไม่เคยเห็นอะไรอย่างนี้
คนแคระมาทำอะไรแถวนี้ล่ะ
- มันเป็นคำทำนาย - คำทำนาย
คำทำนายของเผ่าดูริน
"ธรอร์ -ธราอิน -ธอริน"
คำทำนาย
ตำนานจะกลายเป็นจริงแล้วรึ
ท้องพระโรงเก็บสมบัติ
มีเงิน ทอง เพชรพลอยเต็มไปหมด
นึกออกไหมล่ะ
จะเป็นจริงแล้วรึ
กษัตริย์แห่งน้ำพุสีเงินจะกลับมา
กษัตริย์แห่งน้ำพุสีเงิน
กษัตริย์แห่งแท่งหินสลักเสลา
กษัตริย์ในดินแดนใต้ขุนเขา
จะกลับมายังดินแดน
และระฆังจะดังอย่างเปรมปรีดิ์
เมื่อกษัตริย์แห่งขุนเขา
กลับมา
ทุกสิ่งแตกสลายโศกเศร้า
ทะเลสาบระคนเคล้าด้วยไฟกาฬ
พ่อ ข้าห้ามพวกเขาแล้ว
แล้วพวกเขาไปไหน
- เห็นอะไรไหม - เบาเสียงหน่อย
หยิบอาวุธที่ดีที่สุดแล้วไปภูเขากันเลย
ไปๆๆ
ไป โนรี
ต่อไป
คำพยากรณ์รึ
ใครรื้อฟื้นเรื่องเหลวไหลนั่นมาอีก
ชาวเมืองขอรับ
รวมกลุ่มกันตามท้องถนน
ว่ากันว่ากษัตริย์จะหวนคืน สู่ภูเขาโลนลี่
และทองคำจะไหลเต็มลำน้ำอีกครา
ลำน้ำทองคำรึ เพ้อเจ้อชะมัด
ท่านอาจคิดเช่นนั้น
แต่ชาวบ้านเชื่อในสิ่งที่อยากเชื่อ
พวกนั้นยากจนข้นแค้นมานานแล้ว
เรื่องเล่าขานนี้ จุดประกายความหวัง
เจ้าไหวนะ
ข้าจัดการได้
เรารีบไปกันเถอะไป
วิ่ง
เร็ว ไปเดี๋ยวนี้
ปล่อยข้า
เดิน
ไปสิ
มันมีเรื่องอะไรกันนี่
เราจับได้ว่ามันขโมยอาวุธ
ข้อหากบฏแผ่นดินเลยเรอะ
พวกทหารรับจ้าง
จนตรอกน่ะขอรับท่าน
ระวังปากให้ดี
เจ้าไม่รู้ว่ากำลังพูดอยู่กับใคร
เขาไม่ใช่โจรผู้ร้ายที่เจ้าคิด
นี่คือธอริน
บุตรแห่งธราอิน หลานแห่งธรอร์
เราคือคนแคระแห่งเอเรบอร์
พวกเรามาเพื่อทวงคืนบ้านเกิด
ข้าจำเมืองนี้ได้ในวันที่มันรุ่งเรือง
ขบวนเรือเข้าเทียบท่า
ทุกลำมีผ้าไหมและเพชรพลอย
มิใช่เมืองที่พระเจ้าทอดทิ้งบนทะเลสาบ
ที่นี่คือศูนย์กลางการค้าแห่งแดนเหนือ
ข้าอยาก
เห็นวันเหล่านั้นกลับมา
ข้าจะฟื้นฟูความยิ่งใหญ่ของคนแคระ
ความมั่งคั่งหลั่งไหลมาอีกครั้ง
จากห้องโถงแห่งเอเรบอร์
ความตาย
คือสิ่งที่ท่าน
จะนำมาให้เรา
มังกรไฟและหายนะ
ถ้าท่านปลุกมังกรจากการหลับใหล
มันจะทำลายทุกอย่าง
เจ้าอาจฟังเสียงคัดค้านจากเขา
แต่ข้าสัญญาได้เลย
หากเราทำสำเร็จ
ทุกคนจะได้ส่วนแบ่งในทรัพย์สมบัติ
เจ้าจะมีทองคำ มากพอสร้างเอสการอธใหม่
อีกสิบครั้ง
เหตุใดเราต้องเชื่อคำเจ้า
เราไม่รู้จักเจ้า
ใครจะรับรองเจ้าได้
ข้าเอง
ข้าขอรับรอง
ข้าเดินทางฝ่าฟัน
ภยันตรายทั้งหลาย มากับคนแคระเหล่านี้
หากธอริน โอเคนชีลด์
ให้คำสัตย์แล้ว
เขาไม่มีวันผิดคำพูด
พวกเจ้าทุกคน
ฟังข้าพูดก่อน
เจ้าต้องฟังข้าพูด
ลืมแล้วหรือว่าเดล โดนหนักแค่ไหน
ลืมคนที่ตาย
ในพายุเพลิงแล้วหรือ
เพื่ออะไรกัน
เพื่อความเห่อเหิมมืดบอด ของกษัตริย์แห่งขุนเขา
ความโลภบังตาเขา มองเห็นแต่...
ความปรารถนาของตนเอง
เดี๋ยว เดี๋ยว
ไม่ เราจะด่วน
ชี้นิ้วโทษใครไม่ได้
เราต้อง
ไม่ลืมสิว่า
คีรีออนเจ้าเมืองเดล
บรรพบุรุษเจ้า ไม่ใช่หรือ
ที่ฆ่ามังกรไม่สำเร็จ หืม
จริงเลยนายท่าน
เราทุกคนก็รู้เรื่องนี้
ยิงธนูเข้าไปดอกแล้วดอกเล่า
แต่ละดอก...ไม่รู้เป๋ไปไหน
ท่านไม่มีสิทธิ์...
เข้าไปในภูเขาลูกนั้น
ข้าคนเดียวที่มีสิทธิ์
ข้าขอถามเจ้า
เมืองริมทะเลสาบ
ท่านอยากเห็นคำทำนายเป็นจริงไหม
ท่านจะ...
แบ่งปันความมั่งคั่งกับพวกเราไหม
ว่ายังไง
ข้าก็ขอบอกกับท่านว่า...
ยินดีต้อนรับ
3 ครั้งเลยเอ้า
ยินดีต้อนรับ กษัตริย์ใต้ขุนเขา
พวกเราหายไปคนหนึ่ง โบเฟอร์อยู่ไหน
- ถ้าเขาไม่มา ทิ้งเลย - มันจำเป็น
เราต้องเจอประตู
ก่อนอาทิตย์ตก เราช้าไม่ได้แล้ว
เจ้าไม่ต้องไป
เรารีบมากเจ้าจะทำให้เราช้า
ท่านพูดอะไรน่ะ ข้าจะไปด้วย
ไม่ๆ
ข้าจะไปอยู่ตรงนั้นตอนที่ประตูเปิด
ดูท้องพระโรงของพ่อ ธอริน
คีลี เจ้าอยู่ที่นี่
รักษาตัว
เมื่อหายแล้วไปหาเรานะ
ข้าจะอยู่กับเขาเอง
ข้ามีหน้าที่ดูแลคนเจ็บ
ท่านอา
เราโตมากับตำนานของขุนเขา
ที่ท่านเล่าให้ฟัง
ท่านจะพรากสิ่งนี้ไป
- จากเขาไม่ได้ - ฟิลี
ต่อให้ข้าต้องแบกเขาขึ้นหลัง
วันหนึ่งเมื่อเจ้าเป็นกษัตริย์ เจ้าจะเข้าใจ
ข้าเสี่ยงให้งานล้ม เพื่อคนแคระคนเดียวไม่ได้
แม้ว่าเขาจะเป็นหลาน
ฟิลี อย่าโง่สิ
เจ้าควรอยู่กับกลุ่มเดินทาง
ข้าจะอยู่กับน้องข้า
ให้เคราดกตาย จะไปกันแล้วเรอะ
ไปกันเถิดพ่อคุณ
เรามีความหวังดีและอวยพรให้
เอาเงินทองเพชรนิลจินดากลับมาฝาก
กันนะ
ลาก่อน
ขอทางหน่อย ขอทางด้วย
ไม่ไม่
ตื่นสายไม่ทันเรือเหมือนกันเหรอ
คีลี คีลี
เฮ้ย
เข้าไปให้ไว
ท่านเดินหมากได้เฉียบขาด
เรียกคะแนนได้สูงกว่าครั้งไหนๆ
คนทั้งเมืองต่างกล่าวขวัญชื่อท่าน
ก็เฉียบแหลมดีหรอก
พวกสหายคนแคระอาจนำชัยกลับมา
ยังผลให้ข้าได้กอบโกยไปด้วย
หรือไม่ก็ตกเป็นอาหาร ของเจ้ามังกรสม็อก
เราทำอะไรไม่ได้แล้ว
ช้าก่อน
ได้โปรด เราต้องให้ช่วย
- น้องชายข้าป่วย - ป่วยรึ
จะแพร่เชื้อรึเปล่า
ถอยไป
อัลฟริด
- อย่าให้พวกมันเข้ามาใกล้ - ได้โปรดล่ะ
เราต้องการยา
คิดว่าข้าเป็นหมอยารึ
เราช่วยมาพอแล้ว
นายท่านมีภารกิจ
ไม่มีเวลามาห่วงพวกคนแคระ
ไปได้แล้วไป
ไปซะ
อัลฟริดเอ๋ย เราต้องชำระล้างเมืองนี้
เริ่มจากตัวปัญหา ที่กังขาอำนาจของข้า
- คนเรือรึขอรับ - ถูกต้องแล้ว
ใช่...
ข้าเหม็นหน้าคนแคระ ไปที่อื่น
ไม่ๆๆ
ได้โปรด
ไม่มีใครช่วยเรา...คีลีป่วย
เขาป่วยมาก
เงียบเชียบนัก
แต่ก่อนไม่เป็นแบบนี้หรอก
สมัยก่อน เนินเขาพวกนี้ มีทิวไม้ขึ้นเต็ม
แมกไม้
กับนกร้องเพลง
ไม่ต้องห่วง คุณแบ๊กกิ้นส์
เรามีแสบียงอาหาร มีเครื่องมือพร้อม เราทำเวลาได้ดี
นั่นคืออะไร
ครั้งหนึ่งมันคือเมืองเดล
ตอนนี้เป็นซากปรักหักพัง
ดินแดนเปลี่ยวร้างของสม็อก
ดวงอาทิตย์ใกล้จะตรงหัวแล้ว
เราต้องหาประตูลับก่อนอาทิตย์ตกดิน
ทางนี้
เดี๋ยว นี่คือจุดต้นทาง
แกนดัล์ฟสั่งให้เรารอตรงนี้
- ถ้าไม่เห็นเขา... - แล้วเจ้าเห็นเขาไหม
เราไม่มีเวลา
รอพ่อมด
พึ่งตนเองเถอะ...มา
โดลกูลดูร์
หุบเขาแห่งเวทมนตร์
มันดูรกร้างไม่มีใครเลย
มันตั้งใจให้เหมือน
มีคาถาอำพรางสถานที่นี้
ซึ่งแปลว่าศัตรูของเรา
ยังไม่พร้อมเปิดเผยตัว
เขายังไม่ฟื้นคืนพลังเต็มที่
ราดากัสต์ เจ้าไปส่งข่าวเลดี้กาลาเดรียล
บอกนาง เราต้องบังคับมันออกมา
หมายความว่าไง
ข้าจะไปคนเดียว
ไม่ว่าจะยังไงก็อย่าไปตามข้า
เจ้าสัญญาใช่ไหม
ใช่ๆๆๆ
เดี๋ยว แกนดัล์ฟ
ถ้ามันเป็นกับดักล่ะ
เจ้ากลับไปแล้วไม่ต้องมาอีก
แน่นอนว่ามันเป็นกับดัก
เจออะไรไหม
ไม่เจอ
ถ้าแผนที่ถูกต้อง
ประตูลับจะต้องอยู่สูงกว่าเรา
บนนี้
สายตาเจ้าแหลมคม แบ๊กกิ้นส์
"ปีศาจตนใดที่ซ่อนกายอยู่ที่นี่"
"ข้าสั่งให้เจ้าปรากฏตัว"
"ข้าสั่งให้เจ้า
เผยตัวออกมา"
"เจ้าพ่อมด"
"มันกำลังร่ายเวท"
"มันจะหาเราเจอ"
"ใช่"
ธราอิน
บุตรแห่งธรอร์รึ
สหายข้า
แกนดัล์ฟ
ชั่วชีวิต
ข้าอยู่ที่นี่มาชั่วชีวิต
ข้าเสียใจ
ที่ถอดใจคิดว่าเจ้าตายแล้ว
ข้ามีบุตรชาย
ข้าจะไปสู้ด้วย
ธอริน
เจ้าจะได้พบเขาอีกครา สหาย
เราต้องไปแล้ว
พวกออร์คบุกยึดมอเรีย
สงคราม เราเปิดศึกสงครามกัน
ข้าถูกข้าศึกล้อม
จอมอสูร
อาซ็อก จอมอสูร
ปรากฏกาย
พวกมันเอาไป
แหวนคนแคระ วงที่ 7
ข้าต้องพาเจ้าไปจากนี่
ไม่มีทางออก
พวกมันจะหยุดยั้งเจ้า
เหล่าอสรพิษ
จะหยุดยั้งเจ้า
มันเป็นภาพลวงตา
เพียงภาพลวงตา
พวกมันทำอะไรเจ้า
ข้าไม่เคยปริปาก
พวกมันพยายามบีบคั้น แต่ข้าไม่ยอมพูด
เจ้าเก็บมันไว้อย่างดีใช่มั้ย แกนดัล์ฟ แผนที่กับกุญแจน่ะ
ข้ามอบให้ธอริน
เจ้าต้องภูมิใจแน่
เขานำทัพมากอบกู้เอเรบอร์
เอเรบอร์
เขาจะชิงอาร์เคนสโตนคืนมา
กองทัพคนแคระทั้งเจ็ดกอง
จะรับบัญชา
- จากกษัตริย์องค์ใหม่ - ไม่ ไม่
ธอรินต้องไม่ไปใกล้เอเรบอร์
ห้ามใครเข้าไปในภูเขานั่น
มันต้องเป็นที่นี่แน่
ประตูลับ
คนที่เคยสงสัยเรา
จะต้องเสียใจ
เอาล่ะ เรามีกุญแจ
ซึ่งแปลว่ามันต้องอยู่แถวนี้...
ช่องใส่กุญแจ
แสงสุดท้ายของวันดูริน
ส่องตกต้อง
ช่องกุญแจ
โนรี
แสงจะหมดแล้ว เร็วเข้า
เบาๆ สิ ข้าไม่ได้ยินเลย เจ้าเสียงดัง
ข้าหาไม่เจอ
ไม่มีประตู
ทุบมันออก
มาเร็ว
พังเลย
เราต้องพังมัน
ไม่มีประโยชน์
ประตูปิดตาย เปิดไม่ได้ด้วยกำลัง
มันเป็นประตูที่ต้องมนตรา
ไม่
แสงสุดท้ายของวันดูริน
ส่องตกต้อง...ช่องกุญแจ
มันเขียนไว้อย่างนี้
เราพลาดตรงไหน
บาลิน
แสงหมดไปแล้ว
ทำอะไรไม่ได้แล้ว
เรามีโอกาส
ครั้งเดียว
ไปกันเถอะเพื่อน
มันจบแล้ว
เดี๋ยวก่อนสิ
นี่จะไปไหนกันล่ะ
ยอมแพ้ตอนนี้ไม่ได้นะ
ธอริน
ยอมแพ้ตอนนี้ไม่ได้
ไปยืนข้างก้อนหินสีเทา
เวลานกทรัชร้อง
ดวงอาทิตย์ตก
แสงสุดท้ายของวันดูรินส่องตกต้อง...
แสงสุดท้าย
นั่นแสงสุดท้าย
ช่องกุญแจ
กลับมาก่อน
มันคือแสงจันทร์
แสงจันทร์สุดท้ายฤดูใบไม้ร่วง
กุญแจอยู่ไหน กุญแจอยู่ไหน อยู่ไหน...
มันอยู่นี่
เมื่อกี้ยังอยู่
มันยังอยู่...
เอเรบอร์
ธอริน
ข้ารู้จักกำแพงนี้
ห้องนี้
หินก้อนนี้
จำได้ไหม
บาลิน
ห้องที่สว่างไสวไปด้วยแสงทอง
ข้าจำได้
ณ ที่นี้
อาณาจักรที่เจ็ด
แห่งดูริน
ขอดวงใจแห่งขุนเขาจงรวมพลังคนแคระ
ต่อสู้เพื่อปกป้องบ้าน
บัลลังก์พระราชา
แล้วที่อยู่เหนือขึ้นไปคืออะไร
อาร์เคนสโตนเท่านั้น
อาร์เคนสโตน
มันคืออะไร
ยอดหัวขโมยเอ๋ย...
มันคือเหตุผลที่เจ้ามาที่นี่
ทำอะไรไม่ได้เลยเหรอ
เราต้องหาสมุนไพรมาลดไข้เขาก่อน
ข้ามีพืชสวน แก้ปวดได้
พวกนั้นใช้ไม่ได้หรอก มีคิงส์ฟอยไหม
นั่นมันวัชพืชสำหรับหมูกิน
หมู
วัชพืช
ได้เลย
อย่าไปไหนนะ
ท่านจะให้ข้าไปหาเพชรเม็ดนั้น
เพชรสีขาวเม็ดใหญ่
ใช่
แค่นั้นเองเหรอ ข้าว่าข้างล่าง คงมีอยู่บ้าง
อาร์เคนสโตนมีเพียงหนึ่งเดียว
เจ้าจะรู้ทันทีที่เห็นมัน
ได้เลย
ความจริง
แล้ว...
ข้าก็ไม่รู้ว่า
เจ้าจะเจออะไรข้างล่างนั่น
เจ้าไม่ต้องลงไปก็ได้ มันไม่เสียเกียรติหรอก
ไม่เบาลิน
ข้าสัญญาแล้วว่าจะทำ
ข้าก็จะลองดูก่อน
มีมาให้ข้าทึ่งไม่หยุด
อะไรเหรอ
ความกล้าของฮอบบิท
ไปเถอะ
พึ่งโชควาสนาที่เจ้าทำมา
อ้อ บิลโบ
ถ้าหากมี...แบบว่าเอ่อ...
มังกรตัวเป็นๆ
อยู่ข้างล่าง
ระวังอย่าให้มันตื่น
เขารอพวกนั้นอยู่
พวกนั้นผนึกกำลัง
มังกรกับท่านผู้ยิ่งใหญ่
เร็วเข้า เราต้องรีบหน่อย
"เจ้ามาสายเกินไป
พ่อมด"
"ทุกอย่างจบแล้ว"
เจ้านายของเจ้าอยู่ที่ไหน
เขาอยู่ที่ไหน
"เขาอยู่ทุกที่"
"เรามีกันเป็นกองทัพ"
"มันจบแล้ว"
"จับมันมา"
"ไม่มี
แสงสว่างใด"
เขาอยู่นี่
"เอาชนะความมืดได้หรอก พ่อมด"
บอกธอรินด้วย
ว่าข้ารักเขา
เจ้าทำได้ไหม
เจ้าจะบอกลูกข้าได้ไหม ว่าข้ารักเขา
เจ้าต้องไปบอกเขาเอง
มันสายไปแล้ว
เซารอน
ได้ยินไหม
เขาไม่อยู่บ้าน
ไม่อยู่บ้าน
ดี
ดี ดี ดี
อะไรเหรอ
ชู่วๆๆ
อาร์เคนสโตน
เพชรสีขาวเม็ดใหญ่
แล้วเม็ดไหนล่ะเนี่ย
หนอย...
เจ้าหัวขโมย
ข้าได้กลิ่นเจ้า
ข้าได้ยินเสียงลมหายใจเจ้า
ข้ารู้สึก
ถึงลมหายใจของเจ้า
เจ้า...อยู่...ที่...ไหน
ออกมาเสียเถิด
อย่าได้เขินอาย
ก้าวออกมาในที่สว่าง
มีอะไรบางอย่างในตัวเจ้า
บางอย่างที่
ติดตัวเจ้ามา
บางอย่างที่ทำจากทอง
แต่ว่ามันช่าง
ล้ำค่า...
ล้ำค่า ล้ำค่า ล้ำค่า
อยู่นั่นเอง
เจ้าขโมย
ในเงามืด
ข้าไม่ได้มาขโมยอะไรท่าน
โอ้ สม็อก
ผู้มั่งคั่งเหนือจะประมาณได้
ข้าแค่อยากชมบุญท่าน
เป็นขวัญตา
มาดูว่าท่านยิ่งใหญ่สมดังคำร่ำลือไหม
ข้าไม่เชื่อนิทานน่ะ
แล้วตอนนี้เชื่อหรือยัง
จริงๆ เลย...
ตำนานและบทเพลง
มิได้แตะเสี้ยวธุลีท่าน
โอ้ สม็อกผู้ทรงมหึมาน่าเกรงขาม
เจ้าคิดว่าคำเยินยอจะช่วยชีวิตเจ้าได้
ไม่ ไม่
ก็ไม่น่ะสิ
เจ้าเหมือนจะคุ้นเคยกับชื่อข้า
แต่ข้าจำไม่ได้ว่าเคย ได้กลิ่นเนื้อเจ้ามาก่อน
เจ้าเป็นใคร
และเจ้ามาจากไหน
ข้าขอถาม
อ๋อ ข้ามาจากอันเดอร์ฮิลล์
ใต้เนินเขา
ข้าผ่านใต้เนินเขา
มาหลายที่เลย
และ...
ไปไหนมาไหนได้โดยไม่มีใครเห็น
น่าประทับใจ
แล้วเจ้าจะอ้างเป็นอะไรอีก
เอ่อ ข้า...
ข้าผู้มีโชค
ผู้คิดปริศนาคำทาย
เก่งๆ ทั้งนั้น
ว่าต่อ
นักขี่ถัง
ถังรึ นั่นเป็นความสามารถที่น่าทึ่ง
แล้วคนแคระ
ตัวเล็กๆ เพื่อนเจ้าล่ะ
พวกเขาไปซ่อนอยู่เสียที่ไหน
คนแคระ
ใช่...
ไม่ๆๆ ไม่มีคนแคระเลย
ท่านเข้าใจผิดแล้ว
ข้าว่าไม่ผิด เจ้านักขี่ถัง
พวกมันส่งเจ้าเข้ามา
ทำงานสกปรก ส่วนพวกมัน...
ก็แอบย่องเงียบอยู่ข้างนอก
จริงๆ เลย...
ท่านเข้าใจผิด
ท่านสม็อกผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด เจ้าแห่งหายนะทั้งปวง
เจ้ามันมารยาทงามจริงนะ
หัวขโมย
จอมโกหก
ข้ารู้จักกลิ่นและรสชาติเนื้อคนแคระ
หวานอร่อยเหาะ
มันมาเพื่อทองคำ
มันหลงใหล
ในสมบัติ
เหมือนแมลงวันบินตอมเนื้อสด
คิดว่าข้าไม่รู้รึว่า
สักวันจะมีวันนี้
วันที่คนแคระ
ตลบตะแลงจะยกโขยง...
คลานกลับมา
ที่ภูเขาลูกนี้
นั่นเสียงแผ่นดินไหวรึ
สหาย เสียงนั้นน่ะรึ
มันคือมังกร
พ่อ
มันดังมาจากภูเขา
เจ้าหนีไปเถอะ
พาลูกของเจ้า
ไปจากที่นี่
แล้วไปไหน
ไม่มีที่ให้ไป
พวกเราจะตายเหรอคะ พ่อ
ไม่หรอกลูก
แต่มังกร
มันจะฆ่าเรานะ
ไม่ ถ้าพ่อฆ่ามันได้ก่อน
กษัตริย์ใต้ขุนเขาตายไปแล้ว
ข้ายึดบัลลังก์มัน
ข้ากิน...
คนของมัน เหมือนหมาป่าขย้ำฝูงแกะ
ข้าฆ่า
เมื่อต้องการฆ่า
เมื่อข้าพึงพอใจ
เกราะของข้าคือเหล็กกล้า
ไม่มีคมดาบใดทะลุเนื้อหนังข้าได้
เอาล่ะ
ธนูดำเหรอ ทำไมพ่อไม่เคยบอกข้า
เพราะเจ้าไม่จำเป็นต้องรู้
ฟังพ่อให้ดีนะ
เจ้าไปล่อให้ทหารหลงทาง
เมื่อพ่อขึ้นบน...
ยอดหอคอยได้ พ่อจะใส่คันธนูยิง
มันอยู่นั่น
บาร์ด
- ตามจับมัน - รีบไปเร็ว ทางนั้น ไป
จับมันไว้
หยุด
เบอิน เบอิน
เก็บให้ดี อย่าให้ใครเห็น พ่อจะล่อทหารเอง
- ข้าไม่ทิ้งพ่อหรอก - ไปสิ ไป
บราก้า
เจ้าถูกจับแล้ว
- ข้อหาอะไร - ทุกข้อหาแล้วแต่ท่านเจ้าเมือง
มันหายไปไหน
แล้วบิลโบล่ะ
ให้เวลาเขาอีกหน่อย
เวลาทำอะไร ให้ถูกฆ่าเหรอ
ท่านกลัวรึ
ใช่ ข้าต้องกลัว
ข้ากลัวแทนท่าน
ความเจ็บป่วยตามมา กับทรัพย์สมบัตินั้น
ความเจ็บป่วยที่ทำให้
ปู่ท่านวิปลาส
ข้าไม่ใช่ท่านปู่
ท่านไม่เหมือนเดิม
ธอรินที่ข้ารู้จัก ย่อมไม่ลังเล ที่จะเข้าไป..
เราจะไม่เสี่ยง...
ทำพลาดเพื่อหัวขโมย เพียงคนเดียว
บิลโบ
ชื่อเขาคือบิลโบ
มันต้องเป็นเจ้าโอเคนชีลด์
คนแคระโสโครก อ้างความชอบธรรมที่มันไม่มี
มันส่งเจ้าเข้ามา
ขโมยอาร์เคนสโตน ใช่ไหมล่ะ
ไม่ๆๆ
ข้าไม่รู้ ท่านพูดอะไรของท่าน
อย่าเถียง
ข้ารู้แผนการชั่วของมัน มาพักหนึ่งแล้ว
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น
แผนของโอเคนชีลด์ จะต้องล้มเหลว
อำนาจมืดกำลังมา
มันจะแผ่ปกคลุม ไปทั่วแผ่นดินนี้
เจ้าถูกหลอกใช้ หัวขโมย
ในเงามืด เจ้าเป็นเพียง...
สะพานให้เขาถีบหัวส่ง
เจ้าขี้ขลาด
โอเคนชีลด์ตีราคา
ชีวิตเจ้า...
มีค่าแค่ศูนย์เท่านั้น
ใช่...
เจ้าโกหก
มันสัญญาอะไรเจ้าล่ะ
แบ่งสมบัติงั้นรึ
ยังกับว่ามัน
มีสมบัติงั้นแหละ
ข้าจะไม่ให้มันเอาไป
ได้เลยซักเหรียญ
แม้แต่ชิ้นเดียว
ฟันของข้า
คมเหมือนดาบ
กรงเล็บของข้าคือหอก
ปีกของข้า...
คือพายุสลาตัน
มันเป็นความจริง
ธนูดำเจอเป้าหมายแล้ว
เจ้าว่าอะไรนะ
ชื่อเสียงท่านขจรไปไกล โอ้ สม็อก
ผู้โหดเหี้ยม
จริงๆ นะ
ปฐพีนี้ไม่มีผู้ใดทัดเทียมท่านได้
ข้า
เกือบจะใจอ่อนให้เจ้าเอามันไป...
เพื่อก่อความทุกข์ทรมานให้
โอเคนชีลด์
ดูมัน...
ทำลายเขา
ดูมันบิดเบี้ยวหัวใจเขา
ทำให้เขาวิปลาส
แต่อย่าเลย
ข้าว่าเราหยุดเรื่องสนุก กันตรงนี้ดีกว่า
ฉะนั้นบอกข้าสิ
หัวขโมย
เจ้าเลือกหรือยังว่าอยากตายแบบไหน
พ่อ นั่นพ่อรึเปล่า
หาที่หลบ
หมอบลง
"โอเคนชีลด์เผ่นไปแล้ว"
"ถอย"
"ไปเจอกันที่สะพาน"
ท่านฆ่าพวกมันตายหมด
พวกมันยังมีอีก
"ธอเรียล"
มา
เขากำลังจะตาย
"ธอเรียล"
"อธีลาส"
จะทำอะไรน่ะ
ข้าก็จะช่วยเขาไง
- เจ้ายังมีชีวิต - คงอีกไม่นาน
- เจออาร์เคนสโตนรึเปล่า - มังกรกำลังมา
อาร์เคนสโตน เจ้าเจอมันรึเปล่า
เราต้องออกไปแล้ว
ธอริน
เจ้าจะถูกเผา
วิ่ง
เร็วเข้าบิลโบ
มาสิ
จับเขากดไว้
ทิลดา
มันแอบหนีไปแล้วมั้ง
ใช่...
มันเจ้าเล่ห์กว่านั้น
จะไปไหนต่อล่ะ
ห้องขังทิศตะวันตก
อาจจะมีทางออก
สูงเกินไป ไม่มีทาง
- ไปถึงหรอก - ทางออกเดียวของเรา
ต้องลองดูก่อน
มาสิ
ข้าเคยได้ยินความมหัศจรรย์ ของตำรายาเอล์ฟ
เพิ่งได้เห็นกับตาวันนี้ล่ะ
"ธอเรียล"
นอนพักนะ
เจ้าต้องไม่ใช่นาง
นางอยู่ห่างไกล...
นางอยู่ไกล
เกินกว่าข้าจะเอื้อมถึง
นางเดิน
อยู่ใต้แสงดาวในอีกโลกหนึ่ง
ที่ข้าเห็นเป็นเพียงความฝัน
เจ้าว่านางจะรักข้าได้ไหม
อยู่ใกล้ๆ กัน
จบกันเลย
ไม่มีเทางออกไปได้
คนแคระกลุ่มสุดท้ายของเรา
พวกเขาคงจะมาที่นี่
เพราะหวังว่า
จะมีความหวัง
ถ้าเราไปทางเหมืองซะแต่แรก
คงยืดชีวิตอยู่ได้ สัก 2-3 วัน
ใช่...
ข้าจะไม่ตายในสภาพนี้
ขลาดกลัว
ตะเกียกตะกายเอาตัวรอด
เราจะไปทางโรงหลอม
มันจะเห็นเรา มันเอาตายแน่
ไม่เถ้าเราแยกกัน
ธอริน...
เราไปไม่รอดหรอก
แต่อาจรอดได้บางคน
ล่อมันไปที่โรงหลอม
เราจะฆ่ามังกร
หากจะต้องจบลงในกองไฟ
เราทุกคนจะยอมไหม้ไปด้วยกัน
ทางนี้
หนี
หนีเอาชีวิตรอด
"ไม่มี
ที่ให้หลบซ่อน
ข้างหลังแน่ะ
หนีเร็ว
มาเร็ว
วิ่ง
เฮ้ยไอ้หนอน
ทางนี้
"ส่งข่าว
ไปโดลกูลดูร์"
"โอเคนชีลด์ไปถึงภูเขาแล้วตอนนี้"
"ไป"
"เจ้า มากับข้า"
ทางนี้ไปเร็วกว่า
มาเร็ว
ธอริน
ไปกับบาลิน
- ธอริน - มา
ธอริน
จับแน่นๆ
ธอริน
ไป ไป
แผนนี้ไม่สำเร็จหรอก เตาหลอมเย็นเป็นน้ำแข็ง
เขาพูดถูก เราไม่มี..
ไฟที่ร้อนพอจะเป็นเชื้อจุดเตา
ไม่มีเหรอ
ข้าไม่คิดว่าท่านจะยอม...
จนปัญญาง่ายๆ
เชื่องช้าและอืดอาด
กลายเป็นไอ้ทาก...
แก่ไปแล้ว
หาที่หลบ เร็ว
บอมเบอร์
ไปดูให้เครื่องสูบลมทำงาน
"ไป"
บิลโบ
บนนั้น รอ...
สัญญาณข้า ดึงคันโยก
บาลิน ยังผสมเชื้อไฟได้อยู่ไหม
ได้ ขอเวลาจึ๊กนึง มาเร็ว
ไม่มีเวลาจึ๊กนึงน่ะสิ
กำมะถันอยู่ไหน
รู้แน่นะว่า...
ทำอะไรอยู่
มาเร็ว
เอา
ล่อมันไปห้องบรรพกษัตริย์
ไปต่อเลยบิลโบ
วิ่ง
เจ้าคิดว่า
หลอกข้าได้รึ เจ้านักขี่ถัง
เจ้ามาจากเมืองทะเลสาบ
นี่คือ...
แผนการสุมหัวร่วมกัน ของคนแคระโสโครก
กับมนุษย์ถ่อเรือที่น่าสมเพช
เจ้ามนุษย์ขี้ขลาดพวกนั้น...
กับคันธนู
และธนูสีดำของพวกมัน
ข้าต้อง...
ไปเยี่ยมพวกมันซะบ้างแล้ว
อย่านะ
พวกเขาไม่เกี่ยวเลย
"เดี๋ยวก่อน"
เจ้าไปเมืองทะเลสาบไม่ได้นะ
เจ้าห่วงพวกมัน
อย่างนั้นรึ
ดี
งั้นจงดู...
พวกมันตาย
ทางนี้
ไอ้หนอนไร้สมอง
แก
ข้าจะมาเอาของที่แกขโมยมา
เจ้า
จะไม่ได้อะไร...
จากข้า
คนแคระ
ข้าสังหารนักรบของเจ้า
แต่เก่าก่อน
ข้าฝังความกลัว
ในก้นบึ้งหัวใจมนุษย์
ข้า
กษัตริย์แห่ง...
ดินแดนใต้ขุนเขา
ที่นี่ไม่ใช่อาณาจักรเจ้า
มันเป็นแผ่นดินคนแคระ
นี่คือทองของคนแคระ
และพวกเรา
จะล้างแค้นเจ้า
ล้างแค้นรึ
ข้าจะให้เจ้าได้เห็นความแค้น
ฟังข้าพูดก่อน
เจ้าไม่รู้รึอะไรกำลังมา
ข้าคือไฟกาฬ
ข้า
ความตาย
เราทำอะไรลงไป
Thai Subtitle Modified From Master By NongZEZA~@CtHts
Thai Audio for Extended Version Modified By Jukjunjao@CtHts
ไฟล์นี้จัดทำเพื่อแบ่งปันความบันเทิงเท่านั้น กรุณาอย่านำไปใช้เพื่อการค้าโดยเด็ดขาด By: https://www.siambit.tv